Σύνδρομο Angelman/Prader Willi, Ανάλυση MLPA
Ορισμός
Το σύνδρομο Angelman προκύπτει από τη μη λειτουργικότητα του μητρικού αντιγράφου του γονιδίου UBE3A, το οποίο κανονικά εκφράζεται στον εγκέφαλο μόνο από το μητρικό αλλήλιο. Είναι μια νευροαναπτυξιακή διαταραχή που χαρακτηρίζεται από σοβαρή αναπτυξιακή καθυστέρηση, διαταραχή ομιλίας, αταξική βάδιση και συχνό γέλιο. Μπορεί να προκύψει με τέσσερις μηχανισμούς: έλλειψη 15q11.2-q13 (65-75%), πατρική μονογονεϊκή δισωμία (3-7%), ελάττωμα αποτύπωσης (3%) και άμεσες μεταλλάξεις του UBE3A (11%). Το σύνδρομο Prader-Willi προκύπτει από απουσία πατρικής συμβολής στην ίδια περιοχή, με σοβαρή υποτονία στη βρεφική ηλικία, δυσκολία σίτισης, υπερβολική επιθυμία για φαγητό στην πρώιμη παιδική ηλικία και εξέλιξη σε νοσογόνο παχυσαρκία. Υπεύθυνες είναι η πατρική έλλειψη (60-70%), η μητρική UPD (30-40%) ή τα ελαττώματα αποτύπωσης (2-4%). Η MLPA ευαίσθητη στη μεθυλίωση αξιολογεί ταυτόχρονα τον αριθμό αντιγράφων και την κατάσταση μεθυλίωσης σε αυτή την περιοχή, βοηθώντας στη διάγνωση και των δύο συνδρόμων.
Εξεταζόμενο γονίδιο/περιοχή
15q11 - Έλλειψη/Διπλασιασμός
Μέθοδος
Ανάλυση MLPA
Αποδεκτοί τύποι δειγμάτων
Αίμα με EDTA, ΑΥ, CVS
Κληρονομικότητα
Και στα δύο σύνδρομα, καθοριστική είναι η διαφορά καταγωγής της απώλειας, μητρικής στο Angelman, πατρικής στο Prader-Willi. Οι περισσότερες περιπτώσεις είναι de novo με κίνδυνο υποτροπής κάτω από 1%. Ωστόσο, σε οικογένειες που φέρουν κληρονομική παραλλαγή UBE3A ή έλλειψη του κέντρου αποτύπωσης, ο κίνδυνος μπορεί να φτάσει έως 50%.