Ανάλυση αλληλουχίας γονιδίου NPM1
Ορισμός
Οι μεταλλάξεις NPM1 παρατηρούνται στο 25-35% περίπου των περιπτώσεων de novo AML, ενώ στην AML με φυσιολογικό καρυότυπο στο 45-60%, αποτελώντας τη συχνότερη μονογονιδιακή μετάλλαξη στην AML. Η μεγάλη πλειονότητα των μεταλλάξεων (75-80% της NPM1-μεταλλαγμένης AML ενηλίκων) είναι μια μετατόπιση πλαισίου ανάγνωσης λόγω εισαγωγής 4 βάσεων στο εξόνιο 12 (συχνότερα ο «τύπος Α») και διαταράσσει το σήμα πυρηνικού εντοπισμού της νουκλεοφωσμίνης, οδηγώντας σε ανώμαλη συσσώρευση της πρωτεΐνης στο κυτταρόπλασμα (NPMc+). Απουσία συν-μετάλλαξης FLT3-ITD, η απομονωμένη μετάλλαξη NPM1 κατατάσσεται στην ευνοϊκή (καλής πρόγνωσης) ομάδα κατά την ταξινόμηση κινδύνου ELN 2022, ενώ αυτό το πλεονέκτημα εξαφανίζεται όταν συνυπάρχει με FLT3-ITD.
Εξεταζόμενο γονίδιο/περιοχή
NPM1 Εξόνιο 12
Μέθοδος
Ανάλυση DNA
Αποδεκτοί τύποι δείγματος
Αίμα (EDTA), Μυελός των οστών (EDTA)
Περιγραφή
Προσδιορισμός πρόγνωσης Οξείας Μυελογενούς Λευχαιμίας (AML).
Κληρονομικότητα
Στην AML, οι μεταλλάξεις στο εξόνιο 12 του NPM1 είναι σχεδόν αποκλειστικά σωματικές (επίκτητες, εμφανίζονται στον λευχαιμικό κλώνο), δεν υπάρχει καθορισμένο κληρονομικό σύνδρομο προδιάθεσης για AML που να σχετίζεται με βλαστική μετάλλαξη NPM1.